Projekt dofinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Współpracy Terytorialnej Republika Czeska – Rzeczpospolita Polska 2007-2013 oraz ze środków budżetu państwa, za pośrednictwem Euroregionu Nysa, a także budżetu powiatu lwóweckiego.
CZ
DE
EN
PL
Starostwo Powiatowe w Lwówku Śląskim
ul. Szpitalna 4
59-600 Lwówek Śląski
Tel. +48 (0)75 782 36 50 Fax. +48 (0)75 782 36 54
Godziny pracy: Poniedziałek 8.00 - 16.00
  Wtorek - Piątek 7.30 - 15.30

Użytkowników on-line: 8
Zalogowanych: 0
Gmina Lwówek Śląski
A A A Pdf Print16x16 Mail16x16
Lwówek Śląski – miasto powiatowe, liczące obecnie około 10 tysięcy mieszkańców. Jego większa część położona jest na lewym brzegu Bobru. Miasto leży w kotlinie osłoniętej wzniesieniami Pogórza Izerskiego i Pogórza Kaczawskiego.
Lwówek Śląski jest jednym z najstarszych śląskich miast. Pierwotnie znajdowała się tu osada handlowa, położona przy ważnym w średniowieczu szlaku handlowym zwanym Wysoką Drogą (zwana też Via Regia – historyczny trakt handlowy łączący Europę Zachodnią z Rusią Kijowską).
 
Korzystne położenie oraz eksploatacja złota na obszarze wsi Płakowice (obecnie część miasta), Pieszków i Dworek przyczyniły się do szybkiego rozwoju Lwówka. W 1209 roku książę Henryk I Brodaty miał nadać nadbobrzańskiej osadzie przywileje mili piwnej i rzemieślniczej, uprawnienia rybołówcze i niższego sądownictwa. W 1217 roku książę nadał Lwówkowi Śląskiemu prawa miejskie na wzór miasta Magdeburg, te z kolei stały się wzorem dla innych śląskich miast. Była to jedna z pierwszych lokacji miasta na prawie niemieckim w Polsce. Miasto stało się ważnym ośrodkiem gospodarczym, handlowym oraz władzy. W 1329 roku „Lwi Gród” liczył ponad 11 tysięcy mieszkańców i był jednym z największych ośrodków miejskich na Śląsku.
 

W XIII stuleciu we Lwówku Śląskim swoje placówki założyli franciszkanie i joannici. W 1243 roku książę Bolesław Rogatka zorganizował tu pierwszy na Śląsku turniej rycerski, a w latach 1278-1286 miasto było stolicą księstwa lwóweckiego, wyodrębnionego z księstwa jaworskiego i siedzibą księcia Bernarda Zwinnego, który tytułował się „księciem Śląska i panem Lwówka”. Po jego śmierci Lwówek Śląski był ważnym ośrodkiem księstwa jaworskiego a następnie świdnicko-jaworskiego. W 1392 roku, po śmierci księżnej Agnieszki, wszedł w skład korony czeskiej. Wraz z wyczerpywaniem się okolicznych złóż złota podstawą utrzymania mieszkańców stało się rzemiosło (sukiennictwo, tkactwo), handel oraz obróbka kamienia budowlanego, zwłaszcza piaskowca. Lwóweccy mieszczanie otrzymali od piastowskich książąt szereg kolejnych przywilejów, np. organizacji jarmarków, targów, handlu solą czy bicia własnej monety. Ten ostatni przywilej nadany przez księcia Henryka I Jaworskiego w 1327 roku Lwówek Śląski otrzymał wcześniej niż Wrocław. Miasto w kolejnych wiekach rozwijało się pomyślnie, mimo różnych kataklizmów (pożary, powodzie). Liczba jego mieszkańców w XV-XVI wieku wahała się od ok. 4000 do 6500 tysiąca. W XVI stulecia zdecydowana większość lwówczan porzuciła katolicyzm i przeszła na wiarę ewangelicką. Również w tym wieku miała miejsce renesansowa przebudowa miasta. Tuż przed wybuchem wojny trzydziestoletniej (1618-1648) Lwówek Śląski liczył około 7000 mieszkańców i był ważnym ośrodkiem wyrobu i handlu suknem. Niestety, wojna przyniosła kres świetności „Lwiego Grodu”. Upadło rzemiosło, handel, miasto wielokrotnie plądrowane przez walczące strony uległo poważnemu zniszczeniu i wyludniło się. Szacuje się, że z około 7000 mieszkańców sprzed wojny, po jej zakończeniu pozostało zaledwie 960. Z 450 mistrzów sukienniczych sprzed wojny, w 1654 roku pozostało ich zaledwie 14. Lwówek Śląski nigdy już nie powrócił do swej świetności. W XVIII stuleciu miasto w wyniku wojen śląskich przeszło pod panowanie pruskie, kilka razy kwaterował tu król Prus Fryderyk II Wielki. Kilkadziesiąt lat później do nadbobrzańskiego grodu zawitał sam cesarz Francuzów Napoleon I i przebywał tu w dniach 21-23 sierpnia 1813 roku. W dniach 21 i 29 sierpnia pod Płakowicami (obecnie część Lwówka Śląskiego) rozegrały się dwie bitwy między siłami napoleońskimi i koalicji prusko-rosyjskiej.
Kolejne dziesięciolecia to powolny rozwój gospodarczy miasta. Przyczynił się do tego rozwój linii kolejowej – połączenia ze Złotoryją (1884 r.), Gryfowem Śląskim (1885 r.), Zebrzydową (1904 r.), Jelenia Górą (1909 r.).
W latach 1882-1892 Hochbergowie wybudowali na terenie dawnego zamku browar (obecnym właścicielem browaru jest spółka Browar Ciechan, który obok produkcji piwa według starych receptur uruchomił latem 2010 roku placówkę muzealną gromadzącą zabytki związane z dziejami piwowarstwa. Warto tu wspomnieć, że Lwówek Śląski ma wielowiekowe, sięgające początków XIII wieku, tradycje piwowarskie).
 
Przez Lwówek Śląski przebiega kilka szlaków turystycznych: zielony w kierunku Gryfowa Śląskiego i Bolesławca; niebieski w stronę Lubomierza i Grodźca; żółty prowadzący do Wlenia i Niwnic oraz szlaki rowerowe ER-4 (Drezno – Wrocław), ER-6 („Dolina Bobru” Žacleŕ – Bolesławiec) i ER-10 („Smědá – Kwisa – Bóbr” Lwówek Śląski – Frydlant). We Lwówku Śląskim rozpoczyna się również czarny szlak turystyczny prowadzący do zamku Podskale.
 
link do strony głównej miasta Lwówek Śląski
Galerie powiązane z artykułem: