Projekt dofinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Współpracy Terytorialnej Republika Czeska – Rzeczpospolita Polska 2007-2013 oraz ze środków budżetu państwa, za pośrednictwem Euroregionu Nysa, a także budżetu powiatu lwóweckiego.
CZ
DE
EN
PL
Starostwo Powiatowe w Lwówku Śląskim
ul. Szpitalna 4
59-600 Lwówek Śląski
Tel. +48 (0)75 782 36 50 Fax. +48 (0)75 782 36 54
Godziny pracy: Poniedziałek 8.00 - 16.00
  Wtorek - Piątek 7.30 - 15.30

Użytkowników on-line: 32
Zalogowanych: 0
Gmina Mirsk
A A A Pdf Print16x16 Mail16x16
Mirsk to niewielkie miasteczko na Pogórzu Izerskim w Kotlinie Mirskiej nad rzeką Kwisą. Położone na wysokości 340-355 m n.p.m., pomiędzy Wzniesieniami Radoniowskimi na północy, Przedgórzem Rębiszowskim na wschodzie, Przedgórzem Izerskim i Pogórzem Izerskim po stronie czeskiej (Frýdlantská pahorkatina) na zachodzie i Grzbietem Kamienickim Gór Izerskich na południu. Liczba mieszkańców Mirska wynosi niespełna 4,5 tys. osób.
 

W średniowieczu pomiędzy Czechami, Łużycami a Śląskiem prowadził trakt handlowy, który łączył Jelenią Górę z Żytawą. W miejscu gdzie leży Mirsk szlak przechodził przez Kwisę. W tym naturalnym zagłębieniu rozwinęła się osada handlowa. W 1319 roku, podobnie jak cały Okręg Kwisy, przeszła ona pod władanie książąt jaworskich. Prawa miejskie osadzie nadał książę Henryk Jaworski. Według jednych źródeł w 1329 roku, a według innych przed 1337 rokiem. Faktem jest nadanie praw składu i mili piwnej wraz z zezwoleniem na budowę browaru. Przyznał też herb składający się z sokoła z upolowanym ptakiem w dziobie. W tymże roku 1329 część Okręgu Kwisy przeszła pod panowanie Czech (Jan Luksemburski). Jednak Mirsk i okoliczne wsie: Łęczna i Mroczkowice pozostały w granicach Śląska jako dobra zamku Gryf, czyli prywatne ziemie rodu Schaffgotschów.
Miasto rozwijało się mimo braku obwarowań. W późniejszych wiekach Mirsk zmagał się z wielokrotnymi najazdami obcych wojsk w czasach wojen, rabusiów, epidemii, powodzi i pożarów. Za każdym razem mieszkańcy odbudowywali miasto. Od XVI wieku produkcja i handel płótnem lnianym były prowadzone na dużą skalę, bo były bardzo opłacalne. Pod koniec tego wieku Mirsk stał się jednym z największych ośrodków wytwarzających płótno na Śląsku, które eksportowano głównie do Czech. Do przełomu XVIII i XIX wieku głównym źródłem dochodów i rozwoju miasta nadal było płóciennictwo, nastawione głównie na trykotaże i pończochy, które eksportowano nawet do Ameryki Północnej.
Dużą zmianą dla miasta było ostateczne uwolnienie się od prywatnej własności rodziny Schaffgotschów w 1818 roku. Wcześniej, bo już od 1808 roku miastem zarządzać zaczął samorząd. Nastąpiło wtedy znaczne ożywienie gospodarcze, np. pojawiły się manufaktury, rzemiosło, m.in. szlifiernia kamieni ozdobnych, malarnia porcelany, wytwórnie haftów i koronek, zaczęto brukować ulice. Doprowadzenie kolei do Mirska było następnym impulsem do rozwoju. Miasto uzyskało połączenie najpierw z Gryfowem Śląskim w 1884 roku, potem w 1904 roku przedłużono ją do Pobiednej i dalej do Jindřichovic pod Smrkem. Od 1909 roku było już połączenie kolejowe ze Świeradowem Zdrojem. Do podtrzymywanych w okolicy tradycji włókienniczych (zakłady lniarskie, bawełniane i roszarnicze) doszło nowe zajęcie. Mirsk stał się niewielkim ośrodkiem poligraficznym. Od 1874 lub 1875 roku w miejscowej drukarni wydawano gazetę „Bote aus dem Queistale” (Posłaniec z doliny Kwisy). Zyski miasto inwestowało w infrastrukturę, np. wybudowano ujęcie wodociągowe w 1880 roku, a w 1882 roku szpital. Do czasów pierwszej wojny światowej zostało zelektryfikowane. Od 1926 roku zmieniono dotychczas wydawaną gazetę na „Iser-Gebirgs- Zeitung” (Gazeta Gór Izerskich).
 

W związku z rozwijającym się ruchem turystycznym, aby spopularyzować miasto, w 1933 roku zmieniono człon w nazwie miejscowości z Friedeberg am Queis (Mirsk nad Kwisą) na Friedeberg im Isergebirge (Mirsk w Górach Izerskich). Od 1938 roku do miasta przyłączono część Skarbkowa, w której były zakłady lniarskie. Tam w latach 1943-1945 znajdował się obóz pracy dla kobiet, Żydówek, będący filią obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Mirsk został zajęty w dniach 8-9 maja 1945 roku przez oddziały Armii Czerwonej bez walk i zniszczeń. Tuż po wojnie miasto nazwano Spokojna Góra, według bezpośredniego tłumaczenia nazwy niemieckiej. Nazwa obowiązywała do roku 1947, a potem ją zmieniono na Mirsk. Po wojnie uruchomiono produkcję w zakładach lniarskich w Skarbkowie, które istniały do lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Sukcesywnie zamykano kolejne odcinki linii kolejowych. Dziś Mirsk jest lokalnym ośrodkiem administracyjno-usługowym, bez przemysłu. Ponieważ miasto i okolice mają dogodne położenie w środowisku naturalnym, dalszy rozwój miasta i okolic zależy od branży turystycznej i rekreacyjnej.

Ratusz wznosi się na miejscu wcześniejszej budowli z 1420 roku. Istniejącą część wschodnią, tzw. Nowy ratusz, postawiono w miejscu dawnych ław piekarniczych, rzeźniczych i szewskich pochodzących z 1611 roku. Później przebudowano je na dom sukienników.
 
link do strony głównej miasta Mirsk
 
Galerie powiązane z artykułem: